بدو گفت شاه ای پسندیده مرد

نیایش کنان رفت نزدیک شاه

بگفت آنچ از رای دید و شنید

بجای گیا دانش آمد پدید

کلیله روان مرا زنده کرد

تواکنون ز دُرنامنه بستان کلید

ز چیزی که باید بباید گزید