بر گاه کسری خرامید تفت

درم بود و گوهر چپ و دست راست

جز از جامه شاه چیزی نخواست

گرانمایه دستی بپوشید و رفت

چو آمد به نزدیک تختش فراز

برو آفرین کرد و بردش نماز

بدو گفت پس نامور شهریار