ز داننده رنجم نگردد نهان

نخستین در از من کند یادگار

به فرمان پیروزگر شهریار

بدان تا پس از مرگ من در جهان

بدو گفت شاه این بزرگ آروزست

بر اندازه مرد آزاده خوست

ولیکن به رنج تو اندر خورست