در وجود خویش منگر ذره

پیش آی از ذات خود بی خویش تو

تا گرت جبریل آرد دور باش

بر سر آتش تو گوئی دور باش

تابدان ذره نگردی غره

چون وجودت نیست ذاتت را بخویش

از چه میآئی بموجودی تو پیش