راست گفتی آتش اندر نی فتاد

مرد عاشق چون شنید آواز او

پس بدید آن نیکوی و ناز او

همچو باران گریه بر وی فتاد

گفت ازاین این کار کردم بر یقین

تا توم گوئی چرا کردی چنین

تیر چون از دست تو آمد برون