هرچه ازدست تو آید خوش بود

تا توم گوئی چرا کردی چنین

تیر چون از دست تو آمد برون

گو بریز از سینه من جوی خون

گر همه دریای پر آتش بود

بود با زلف توم رازی نهان

هیچ محرم می ندیدم در جهان