بود همره جانت را زان وقت باز

دی که روز عرض ذریات بود

ذره تو انور الذرات بود

نور عشقت از جهان قدس و راز

بود در جانت جهانی را ز نور

آن همه حق شرح دادت در زبور

لاجرم آن رازهای غمگسار