ای عجب شد چل هزار آنجا هلاک

نوحه خود را بصحرا شد برون

شد روان ازنوحه او جوی خون

چون شد آواز خوش او دردناک

هرکه آن آواز بشنیدی ز دور

گشتی اندر جان فشاندن ناصبور

تا خطاب آمد که ای داود پاک