بدو گفت کین بار بر دستشوی

چنان چون که بر دست شاه آب ریز

بیاورد مرد جوان آب گرم

همی ریخت بر دست او نرم نرم

تو با آب جو هیچ تندی مجوی

چولب را ببالاید از بوی خوش

تو از ریخت آبدستان نکش