بود ایاز ماهروی آنجایگاه

نکته از عشق وعاشق بازگوی

زانکه میگویند مرد عاشقست

هرچه تو در عشق گوئی لایقست

چست بر پای ایستاده پیش شاه

عاشق درویش گفت ای شهریار

تو نه عاشق ترا با این چکار