کز غم او می ندانم سر ز پای

در بر دیوانه شد عاقلی

دید آن دیوانه را غمگین دلی

گفت غمگین از که گفت از خدای

میبترسم زو و گر دیدن بود

جمله را زو روی ترسیدن بود

چون نترسند از کسی خلقان همه