در چنان مجلس چنان مونس بدید

دل جمالش را بصد جان میخرید

ذره دردش بدرمان میخرید

آن جوان چون آنچنان مجلس بدید

لرزه بر اندام او افتاد سخت

سخت میلرزید چون برگ درخت

همچو ابر نوبهاری میگریست