لاتو از بهر چه داری دوستر

گفت من لا دوستر دارم مدام

تاکه جان دارم مرا لامی تمام

گفت تا باشد نعم ای بیخبر

گفت وقتی کردم از لیلی سوال

کای رخت خورشید را داده زوال

دوستم داری چنین گفتا که لا