میکشم بر پشتی آن لا بلا

گفت وقتی کردم از لیلی سوال

کای رخت خورشید را داده زوال

دوستم داری چنین گفتا که لا

از زفانش تا که لا بشنودهام

از دل و جان عاشق لابودهام

نیست لایق لاجرم اصلا مرا