گر همه عالم ببیزی پیش و پس

در فضولی ماجرائی میرود

چون بدریائی رسیدی پاکباز

کی توان جستن ترا از خاک باز

با سر غربال ناید هیچکس

هرکه شد چون قطره دریاست او

آنچه بود او هم دران سوداست او