میپرستی هم خیال خویشتن

گوید او چون گشت خورشیدم نهان

من چه خواهم کرد بی رویش جهان

ای شده هم در جوال خویشتن

کار بیرونست از تصویر تو

چند جنبانم بگو زنجیر تو

پشه تو میکنی بر پیل جای