گر همه در جان خود میگشتمی

سوی این و آن نظر میکرده ام

ای دریغا ره سپردم عالمی

لیک قدر خود ندانستم دمی

من به هر یک ذره صد میگشتمی

سالک سرگشته آمد پیش پیر

شرح روحش داد از لوح ضمیر