ذوق یک صاحبدلم می بس بود

گر مرا اهل دلی تحسین کند

جمله شعرم دل او دین کند

گر ستایش گوی من صد کس بود

نی کیم من اهل دین را چند ازین

نفس تا کی داردم دربند ازین

ای دریغا هرچه گفتم هیچ بود