هرکه خاموشست ثابت آمدست

بسته میدارند هر روز و شبش

تا مگر یک لحظه گیرد قرار

وانگهش جز بیقراری نیست کار

عزت زر بین که صامت آمدست

با که گویم درد دل چون کس نماند

تن زنم کز عمر من هم بس نماند