چنین گفت قارن که تا زاده ام

ترا زین جهان جاودان بهر باد

کزین رزم وز مرگمان چاره نیست

زمی را جز از گور گهواره نیست

تن پرهنر مرگ را داده ام

فریدون نهاد این کله بر سرم

که بر کین ایرج زمین بسپرم