فریدون نهاد این کله بر سرم

زمی را جز از گور گهواره نیست

چنین گفت قارن که تا زاده ام

تن پرهنر مرگ را داده ام

که بر کین ایرج زمین بسپرم

هنوز آن کمربند نگشاده ام

همان تیغ پولاد ننهاده ام