نی چو ما و تو رهی گم کرده بود

حال او حال عجب بود ای پسر

نی چو حال این خسان بی خبر

از رموز سر حق ره برده بود

از شراب وصل حق نوشیده بود

دائما از شوق حق جوشیده بود

راه توحید حقیقی رفته بود