با مریدان رفت تا زندانیان

تا که بردارش کنند بر چارسو

خلق عالم می دوند از سو بسو

شیخ چون بشنید برخاست آن زمان

چون رسید آنجا و خلق بی شمار

دید آن شیخ بزرگ نامدار

گفت ما را یک زمان مهلت دهید