کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 146

که با چشم روشن نماند آب و رنگ

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبشعر سپید

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 143

    به رویش بران گونه اندر شدم

    #
  2. 144

    که با دیدگانش برابر شدم

    #
  3. 145

    یکی جادوی ساخت با من به جنگ

    #
  4. 146

    که با چشم روشن نماند آب و رنگ

    انتخاب‌شده
  5. 147

    شب آمد جهان سر به سر تیره گشت

    #
  6. 148

    مرا بازو از کوفتن خیره گشت

    #
  7. 149

    تو گفتی زمانه سرآید همی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 146 از «بخش ۴ - سپیده چو از کوه سر برکشید...» است.