شبلیش گفتا از این چه دیده ای

گفت مردان را ز خونست آبرو

پس به ساعد نیز در مالید دست

خوش نشاطی کرد و غم را در ببست

دست بر رویت چرامالیده ای

گفت این دم می گذارم من نماز

پس وضو سازم به خون ای پاکباز