پرستنده و کاردار بسا

دگر گفت کای شاه نوشین روان

همیشه بزی شاد و روشن روان

بدر بر یکی مرد بد از نسا

درم ماند بر وی سیصد هزار

بدیوان چوکردند با او شمار

بنالد همی کین درم خورده شد