گفت ای محمود کارت گشت نیک

بود خشتی بر کف آن پیشوا

زد به برج قلعه آن دم خشت را

قلعه بر هم ریخت آن ساعت چو ریگ

لشگری چون او عیان دیده به چشم

کاندر آمد از هوا خشتی به چشم

زد به قلعه قلعه را ویران بکرد