هوش از من رفت و افتادم ز پا

همتی دارد بغایت با کمال

هست محو اندر جمال ذوالجلال

من چو دیدم روی آن مرد خدا

من نماندم آن زمان و گم شدم

همچنان یک قطره در قلزم شدم

بعد از آنم شیخ چون آگاه کرد