رفت شاه و روی بر دستش نهاد

آن زمان خواه شاه باش و خواه فقیر

از همه عالم تو باشی بی نظیر

بعد از آنش گفت بنشین ای قباد

گفت بنگر تا چه می بینی کنون

چون نظر کرد شاه بر دستش فنون

دید شه محمود قومی بی شمار