کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 152

که گرد سپه بود و شب شد سیاه

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 149

    تو گفتی زمانه سرآید همی

    #
  2. 150

    هوا زیر خاک اندر آید همی

    #
  3. 151

    ببایست برگشتن از رزمگاه

    #
  4. 152

    که گرد سپه بود و شب شد سیاه

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 152 از «بخش ۴ - سپیده چو از کوه سر برکشید...» است.