هر رهی را صد چنان حاصل بود

باز بعضی عاشقان سوخته

جبه وصل حقیقی دوخته

صدهزاران ره در این منزل بود

این نه کارتست مردانه درآی

عقل بر هم سوز و دیوانه درآی

بگذر از کون ومکان ای مرد دین