ناگهی عیسی رسید آنجا ز راه

بر سر که پاره بنشسته بود

دائما در خوف بودی آن امام

بر سر کوهش بدی دائم مقام

دید یحیی را میان سوز و آه

آه می کرد و بزاری می گریست

هر زمان از خوف حق چون مرده زیست