بدر بر چنو را بکس مشمرید

شود کاخ ویران تو را ز هرچ بود

بماند پس از مرگ نفرین و دود

ز دیوان ما نام او بسترید

دگر گفت کای شاه فرخ نژاد

بسی گیری از جم و کاوس یاد

بدان گفت تا از پس مرگ من