مصرع دوم · شماره 4بر تو شمرند و بس به خاکت فکنندشاعرعطاراثرفی الموتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1زان پیش که در عین هلاکت فکنند#2بفکن همه پاک بو که پاکت فکنند#3زیرا که ز روزگار روزی چندی#4بر تو شمرند و بس به خاکت فکنندانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «فی الموت» است.سطر پیشینزیرا که ز روزگار روزی چندی→
شاعرعطارشاعرعطارشاعرعطارشاعرعطار