مصرع نخست · شماره 31گشت معلوم صبا آن گفتنششاعرعطاراثرغزلقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.28مرحبائی کرد چون گل را بدید#29گل بدو گفت ای صبا امشب مرا#30در چمن تنها رها کردی چرا#31گشت معلوم صبا آن گفتنشانتخابشده32تا ندانند دشمنان در سفتنش#33حال را می گفت با گل سر بسر#34گشته از عشق رخش از خود بدر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 31 از «غزل» است.سطر پیشیندر چمن تنها رها کردی چرا→سطر بعدیتا ندانند دشمنان در سفتنش←