روز وشب در مجلسم باشی مقیم

بعد از این جان من و جان تو است

باغبان را من کنم دلخوش ز تو

گرچه در دل دارد او آتش ز تو

نزد من باشی مرا باشی ندیم

آنچه می گویم برو باوی رسان

گو مترس از ناکسان و از کسان