شد عزیز آدم چو استغفار کرد

نور ونار از سرکشی گم می شود

رانده شد ابلیس از مستکبری

گشت مقبول آدم از مستغفری

خوار شد شیطان چو استکبار کرد

دانه پست افتد ز بر دستش کنند

خوشه چون سربرکند پستش کنند