شکر نعمت را دهد افزون تری

خامشی را هر که سازد پیشه

در جهان نبود ز کس اندیشه

از سخاوت مرد یابد سروری

گر سلامت بایدت خاموش باش

گشت ایمن هر که نیکی کرد فاش

هر که او ساکت شد و خاموش کرد