ز بیشی خرد را بود سودمند

کدامست بی دانش و بی گزند

چنین داد پاسخ که هر کو خرد

بپرورد جان را همی پرورد

همان بی خرد باشد اندر گزند

بگفت ش که دانش به از فر شاه

که فرر و بزرگیست زیبای گاه