وز پی مردار چون کرکس مرو

نان ممسک جمله رنجست و عنا

می شود نان سخی جمله ضیا

تا نخوانندت بخوان کس مرو

چشم نیکی از خسیس دون مدار

سقف او را هم تو بی استون شمار

گر کنی خیری تو آن از خود مبین