بیابد به فرجام خرم بهشت

بهشتم که دشمن بداند ز دوست

بی آزاری از شهریاران نکوست

نماند پس ازمرگ او نام زشت

بپرسیدش از داد و خردک منش

ز نیکی وز مردم بدکنش

چنین داد پاسخ که آز و نیاز