مصرع دوم · شماره 4عاقبت بر پای بیند تیشهشاعرعطاراثردر نصایحقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1خوف و اندوهست قوت بندگان#2غم شود بار فرح جویندگان#3هر کرا نبود بدل اندیشه#4عاقبت بر پای بیند تیشهانتخابشده5از چه موجودی بیندیش ای پسر#6هر کسی دارد غم خویش ای پسر#7کرد ایزد مر ترا از نیست هست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «در نصایح» است.سطر پیشینهر کرا نبود بدل اندیشه→سطر بعدیاز چه موجودی بیندیش ای پسر←