مصرع دوم · شماره 42تا بود زنده فقیر و بی نواستشاعرعطاراثردر نصایحقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.39کم شود روزی ز گفتار دروغ#40در سخن کذاب را نبود فروغ#41هر کرا عادت بود سوگند راست#42تا بود زنده فقیر و بی نواستانتخابشده43ور بود سوگند او جمله دروغ#44آتش دوزخ ازو گیرد فروغ#45فاقه آرد خواب بسیار ای پسر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 42 از «در نصایح» است.سطر پیشینهر کرا عادت بود سوگند راست→سطر بعدیور بود سوگند او جمله دروغ←