کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 59

گر بهر چوپی کنی دندان خلال

شاعرعطار

اثردر نصایح

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

56
خاک روبه هم منه در زیر در
#
57
گر بخوانی باب و مامت را بنام
#
58
نعمت حق بر تو می گردد حرام
#
59
گر بهر چوپی کنی دندان خلال
انتخاب‌شده
60
بی نوا گردی و افتی در وبال
#
61
دست خود هرگز بخاک و گل مشوی
#
62
از برای دست شستن آب جوی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 59 از «در نصایح» است.