مصرع نخست · شماره 61دست خود هرگز بخاک و گل مشویشاعرعطاراثردر نصایحقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.58نعمت حق بر تو می گردد حرام#59گر بهر چوپی کنی دندان خلال#60بی نوا گردی و افتی در وبال#61دست خود هرگز بخاک و گل مشویانتخابشده62از برای دست شستن آب جوی#63ای پسر بر آستان در مشین#64کم شود روزی ز کردار چنین#دربارهٔ این سطرسطر شماره 61 از «در نصایح» است.سطر پیشینبی نوا گردی و افتی در وبال→سطر بعدیاز برای دست شستن آب جوی←