همی پرسم از ناسزایان سخن

روان را به دانش بیفروختی

چنین گفت کز هرک آموختم

همه فام جان وخرد توختم

چه گویی که دانش کی آید ببن

بدانش نگر دور باش از گناه

که دانش گرامی تر از تاج و گاه