بکردی همه شهریار جهان

بر ابله جوانی گزینی رواست

که بی گور اوخاک او بی نواست

بپرسید کز تخت شاهنشهان

کنون نامشان بیش یاد آوریم

بیاد از جگر سرد باد آوریم

چنین داد پاسخ که در دل نبود