ایستاده تن ضعیف و سوگوار

گفت امشب مر مرا از حق بخواه

امت تو گشتم ای پشت و پناه

دید ایوب ستم کش را بزار

گفت ای درد مرا گشته دوا

چشم امید منی جانم ترا

از بلای عشق جانم وارهان