بپرسید تا توشدی شهریار

جهان راهمه بنده او کند

گر این بنده آن را نداند بها

مبادا ز درد و ز سختی رها

سپاست فزون چیست از کردگار

کزان مر تو را دانش افزون شدست

دل بدسگالان پر از خون شدست