با تو اند و بی تواند آنجایگاه

روز و شب در کینه و مهر تواند

هر زمان در منزلی دیگر شوند

در طلب حیران درین ره میروند

صورت مایی ترا گم کرده راه

در تک این دیر حیران مانده

چون کم در بند و زندان مانده